فقط خدامو می خوام.التماس دعا

تو اين بين دلم به حال شكوفه سوخت. يه زن مجرد 47 ساله با قدي بلند و هيكلي متوسط و مرتب و هنرمند، در نظر اول فكر كردم از پرسنل اونجاست ولي وقتي مثله بقيه ي سالمندان اومد تا اصلاح بشه گفت: تا حالا نتونستم ازدواج كنم، از بانك رفاه هم حقوق مي گيرم ولي خواهرام اجازه نمي دن  تنها و مجردي زندگي كنم، ميگن تا وقتي  تنهايي بايد تو همين موسسه باشي!

زندگی؟؟؟!!!

جالب اينجاست كه وقتي واسه همين عده از موفقيتت و شرايط خوبي كه پيش اومده تعريف ميكني به زور آب دهنشونو قورت ميدن و از تو چشاشون حسادت رو به وضوح ميبيني.

اووووووه قبلا از بيكاري مي ناليدم حالا از كار زياد. حتي وقت نميكنم يه سريال ببينم يا برم مهموني. الانم خسته ام و ساعت 4 دوباره كلاس دارم. چند روز بود تصميم گرفته بودم با زنداداشم سالن بزنم و از شهريور كارمو شروع كنم ولي نظر مربيمو كه پرسيدم گفت اولا با كسي تو اين كار شريك نشو چون نمي تونين با هم كنار بياين. در ثاني تو رو به عنوان مربي در نظر دارم كه از اين ترم مربي كارآموزانم باشي. تا يكسال هم پيش خودم باش بعد تنهايي واس خودت سالن بزن. حالا موندم چكار كنم؟ نمي دونم كدوم كار به صلاحمه؟!...

خيلي بي پولي روم فشار آورده، دوست دارم زودتر سر وسامون بگيرم...